een droom die uitkomt"
Wat als...
… we erin zouden slagen om eenzame mensen in een onderbewoonde woning te helpen in een nieuwe, uitdagende levensfase, en dit door een bestaande woning te delen?
… ze hun leven een kwaliteitsinjectie kunnen geven door een woning met een andere alleenwonende te delen? Want eenzaamheid is dodelijker dan alcohol.
… en ze op die manier ook hun steentje kunnen bijdragen om de groeiende druk van de vergrijzing op de maatschappij te verlichten.
Wat vooraf ging
Anno 2001
Pascal Vyncke, mijn 15-jarige zoon start met Seniorennet.be, en algauw was ik enkel nog bekend als ‘de vader van Pascal. Ik gaf hem alle mogelijkheden om verder te studeren.
We mochten snel ondervinden dat Seniorennet innovatief was. Pascal schreef megabestsellers en werd zelfs genomineerd als Grootste Belg.
We hadden een taakverdeling: Pascal boog zich over de IT-uitdagingen en studeerde succesvol (burgerlijk ingenieur computerwetenschappen en een MBA aan de Vlerick managementschool), ik zorgde voor de vertegenwoordiging buitenshuis. Al die jaren staat Seniorennet borg voor kwaliteit en onafhankelijkheid.
Mijn verhaal
In 2008 ben ik, zoals zovele mensen van mijn leeftijd, gescheiden. Ik kon me nu volledig op Seniorennet concentreren. Ondanks de grote sociale kring waarin ik vertoefde kon ik tijdens een droomreis op mijn eentje naar Finland pijnlijk ervaren wat eenzaamheid inhoudt.
Ik woonde in een voor mij veel te groot geworden huis dat bij mijn thuiskomst ’s avonds leeg aanvoelde. Na het zien van een reportage over de nieuwe armoede overwoog ik om het huis met een alleenstaande ouder te delen. Maar hoe vind je in godsnaam zo iemand… Ik wilde me ook niet in een ondoordacht avontuur storten. Er is dan ook nooit iets van gekomen.
Een vrijdagavond. Ik had last van ‘slapende’ voeten, wilde rechtstaan maar viel. Ik hoorde mijn spieren letterlijk kraken. Wat nu? Mijn zoon zou pas op maandagavond komen, en mijn gsm lag op de bovenste verdieping! Ik had veel pijn, en door onverantwoorde risico’s te nemen raakte ik toch bij de eerste hulp. In het ziekenhuis kon ik gelukkig mijn zoon bereiken om zijn hulp te vragen.
Er is altijd licht aan het eind van de tunnel. In 2013 heb ik een nieuwe partner gevonden die mijn normen en waarden deelt. Ik kon aan een nieuwe levensfase beginnen. Toch bleef het latere Homemates-concept in mijn hoofd malen als een unieke kans om de juiste mensen bij elkaar te brengen in een unieke, nieuwe samenlevingsvorm zonder noodzakelijke romantische relatie.
Oma Vyncke
Mijn moeder is altijd een vooruitstrevende vrouw geweest. In het begin van de Flowerpowerperiode kocht ze voor mij een veelkleurig hemd, dat was in die tijd ‘not done’. Je kan zeggen dat ik toen de aanblik van het schoolplein grondig wijzigde…
Toen mijn vader een hersenbloeding kreeg, kocht ze een computer en zette ze haar kleinzoon Pascal aan het werk om haar digitaal in te wijden. Zo stond ze ongewild mee aan de wieg van SeniorenNet.be, een platform dat in België de grootste online community vormt van +50-ers.
In 2013 voelde ze zich plots oud worden… Volgens haar kinderen (waaronder ook mezelf) was de tijd rijp voor een woonzorgcentrum. Maar, neen hoor! Ze nam een jongere van 17 jaar in huis met een specifieke problematiek die door de bestaande maatschappelijke voorzieningen niet kon geholpen worden. Wij kinderen waren wantrouwig, want door zijn voorgeschiedenis vreesden we voor haar veiligheid.
Zeven jaar later kunnen we enkel vaststellen dat ze weer gelijk had. Bovendien werd ze opnieuw een levenslustige vrouw die geniet van het leven. Het is mooi om zien hoe zij en haar jonge huisgenoot elkaar aanvullen en ondersteunen.
Haar homemate heeft intussen een jonge vrouw leren kennen met wie hij volgend jaar huwt, en met wie hij in andere omstandigheden wellicht een andere woonst had betrokken. Maar als dank en uit vriendschap en loyauteit heeft het koppel besloten de rollen om te keren, en een grotere woonst te zoeken voor hun drieën.
Zo komt het dat de 88-jarige oma Vyncke op 17 november 2020 verhuisde naar een groter appartement waar ze nu met drie wonen mét behoud van hun eigen privacy. Ze is fier op dit initiatief waarbij ze nog over alles de controle houdt. En ze slaapt terug goed, want haar toekomst is veilig gesteld. Ze weet immers dat de jonggehuwden er graag voor haar zijn.
I (also)
had a dream…
Anno 2017
Op een heerlijke lentedag kwamen de minder prettige herinneringen aan mijn scheiding maar ook de goede ervaringen van mijn moeder met haar huisgenoot spontaan in me op. Het idee rijpte bij me dat een woning met een alleenwonende delen een oplossing voor een concreet en groeiend maatschappelijk probleem kan zijn.
Ik had veel contacten met leeftijdgenoten en leerde hun bekommernissen kennen. Ik kreeg een droom: voor hen een laatste groot project opstarten dat ik graag wil voorstellen.
Bij mijn onderzoek kwam ik op onthutsende cijfers uit. In Vlaanderen wonen 504.000 50-plussers alleen, veelal in een te grote gezinswoning. Ongeveer 400.000 mensen hebben het dan weer moeilijk om de huur van hun woning te betalen. Cijfers die alleen nog maar stijgen.
Het is niet bij een droom gebleven. Homemates zal een concreet antwoord bieden op een acuut maatschappelijk probleem. Als ik 1000 alleenwonende mensen kan samenbrengen om van een huis opnieuw een thuis te maken, kunnen ze aan een nieuwe uitdagende levensfase beginnen. Maar bovendien komen er dan ook heel wat woningen vrij, wat een antwoord biedt op de stijgende woonnoden over de verschillende generaties heen.
Eind 2020
Het was een bewogen jaar. Maar oef, we hebben het gehaald. Homemates wordt gelanceerd.
Over ons? Neen, over jullie!
Hoera, we leven langer! Maar dat heeft gevolgen. Sommigen zijn intussen alleen komen te staan, of zoeken nu al naar een alternatief voor wanneer dat later gebeurt. Voorkomen is immers beter dan genezen.
Nog altijd vormt het klassieke koppel de norm. Maar de samenleving evolueert. De oplossingen die de overheid voorstelt zoals nieuwbouw, assistentiewoningen, sociale woningen, technologische hoogstandjes om de mensen langer thuis te laten wonen en investeren in zorg aan huis dreigen onbetaalbaar te worden en beantwoorden niet aan onze concrete verwachtingen. Het signaal zal van de bevolking moeten komen. Wij kunnen het voortouw nemen om op de politiek te wegen en onze wensen kenbaar te maken.
Wij vormen een community om mensen rond dit thema samen te brengen. Waar een wil is, is een weg…